Wędkarstwo ma w sobie coś co pociąga, interesuje, intryguje i motywuje... 

Jednak gdy przez długi czas nasze wędkarskie wyprawy kończą się fiaskiem często zadajemy sobie pytania: Co robię nie tak?  Dlaczego nie mogę nic złowić? 

 Tym razem takie wątpliwości pojawiły się i u mnie. 

 Z każdym kolejnym wyjazdem na karpiową zasiadkę, nie ważne czy miałaby to być szybka nocka czy też dłuższa kilkudniowa zasiadka staram się przygotować do niej jak najlepiej. 

 Pamiętam o odpowiednim zaopatrzeniu się w niezbędny asortyment, szykuję sprzęt jak by to miał być mój najważniejszy wyjazd w życiu i choć zdarzają się wyjazdy że czegoś zapomnę zabrać najczęściej jestem przygotowany niemal w 100%. 

Jednak często się zdarza, że brakuje tego ostatniego klocka w całej tej układance... Szczęścia. 

Zapewne wielu z was śledzi w mediach społecznościowych znanych, cenionych i lubianych wędkarzy. Każda ich kolejna wyprawa elektryzuje a zarazem intryguje i nasuwa myśli które nie dają spokoju ... Dlaczego jemu się udaje, dlaczego ja mam pecha? 

Odpowiedź jest prosta ...

Wielu wędkarzy rodzi się z genem zwycięzcy i szczęściarza inni po prostu mają to coś, co przyciąga do niego wszystko to co sobie założył, z kolei inni muszą o to wszystko walczyć, walczyć sami ze sobą, z przeciwnościami losu oraz ze złym fatum;) 

 Tym razem po wielu miesiącach niepowodzeń - choć przez ten czas zbyt wiele wyjazdów nie było - szczęście uśmiechnęło się i do mnie ;) 

 W bieżącym jak i w ubiegłym roku łowiłem w tych samych dniach na tym samym łowisku i na tym samym stanowisku. O ile zeszłoroczny wyjazd nie obdarował mnie tym po co przyjechałem nad wodę czyli karpiem, o tyle w tym roku było zupełnie inaczej ...

A tak na zakończenie. Co by się nie działo... 

Czy świeci słońce czy pada deszcz. Czy ryby biorą, czy mają nas gdzieś, to jest nasz czas na złapanie chwili oddechu, wyrwania się ze zgiełku i monotonii życia codziennego i na chwilę relaksu i zapomnienia ... Bo wtedy gdy jesteś nad wodą liczysz się ty, otoczenie i nadzieja, a nadzieja umiera ostatnia. 

Z pozdrowieniami 

Mario 

Pożegnanie z sandaczami

Od rana w głowie siedziała jedna myśl... Pora na zawieszenie sezonu sandaczowego. 

Kto by pomyślał, że ten dzień przyniesie inne niespodzianki :) 

Ze względu na zbliżający się okres ochronny sandacza postanowiłem udać się na pobliski kanał aby pożegnać się na jakiś czas z tą wspaniałą rybą. Ze względu na zbliżające się tarło z wiadomych powodów odstawiam przynęty dedykowane pod sandacza i przerzucam się na zdecydowanie mniejszy  kaliber oraz inne gatunki ryb ( jako ciekawostka, w Belgii sandacza w okresie tarła można łowić w większości wód otwartych takich jak rzeki i kanały)

  Kilka dni wcześniej udało mi się złowić w tym miejscu pięknego sandacza, ale również zostałem pokonany przez przebiegłego i walecznego smoka, który sprawił, że kolana miałem jak z waty przez wiele godzin po powrocie do domu. Wiedziałem po co wracam w to miejsce...

70-tka złowiona kilka dni wcześniej 

Kilka kontrolnych rzutów posłanych wzdłuż kamienistego brzegu i nagle poczułem na kiju mocne, ale jakże znajome mi uderzenie. Wiedziałem, że nie był to sandacz i wiedziałem, że nie jest to mała ryba . Z zachowaniem zimnej krwi po krótkiej, ale emocjonującej walce pojawił się on... Piękny, oliwkowy 46 cm pasiak. Emocje, adrenalina przeplatane radością, dzień zapowiadał się bardzo ciekawie 

 Z mojego doświadczenia kiedy łowię duże okonie mam pewność że na sandacza nie mam co liczyć jednak kto by się martwił kiedy tak wspaniałe ryby rozpanoszyły się w łowisku. 

Tym razem jednak się myliłem. Tuż przed zmierzchem zanotowałem spinkę sandacza a i mój kompan Mateusz, który mi towarzyszył  na nudę nie narzekał 

 

46 cm szczęścia 

Chwila przerwy, chwila spokoju i ponowne piekielnie mocne uderzenie w przynętę. Trwaj chwilo, pomyślałem ;) 

 

                                                             41cm i te barwy...
 

Na zakończenie taki piękny akcent 
 

  Podsumowanie? 

Emocje
Radość 
Fajnie spędzone popołudnie
Piękna, słoneczna pogoda
Kolejne piękne ryby na koncie

Czego chcieć więcej ? 
Kolejnej przygody :) oczywiście w dobrym towarzystwie i z pięknymi rybami ...

Sezon nigdy się nie kończy, zmieniają się tylko kartki w kalendarzu... Część 2

 Jak sam tytuł mówi... Sezon nigdy się nie kończy ;)

  Ledwo opadły emocje po ostatniej zasiadce w 2020r, a mój niepokorny duch nie dał mi w spokoju spędzić ostatniego wolnego dnia przed powrotem do szarej rzeczywistości . Po małych problemach z zakupem licencji postanowiłem udać się na jeden z moich ulubionych kanałów w poszukiwaniu wampirków... 

A co się udało złowić ? 

Zapraszam na mój mały debiut. Postanowiłem spróbować swoich sił w innym niż do tej pory przekazie ;) 👀

https://www.youtube.com/watch?v=dObBk46meYk

Sezon nigdy się nie kończy... Zmieniają się tylko kartki w kalendarzu 😜

 Korona, zakazy i nakazy, następnie gorączka przygotowań świątecznych sprawiły, że w ostatnich tygodniach rzadziej spędzałem czas nad wodą. Patrząc na lata wstecz karpiowe wyprawy odpuszczałem znacznie wcześniej. Tym razem głodny wędkarskich przygód postanowiłem zakończyć rok inaczej niż zwykle. Ze względu na to, że w okresie świątecznym i noworocznym nigdy nie nastawiałem się na karpiowe zasiadki było to dla mnie fajne wyzwanie oraz kolejne doświadczenie. 

 Z powodu epidemii i całego cyrku z koroną związanego, wszystkie wody publiczne zostały wyłączone z możliwości łowienia w nocy. Jednak dzięki szybkiej akcji ekipy z PFT udało nam się ogrodzić łowisko, którego jesteśmy opiekunami i dzięki temu mogliśmy oficjalnie i legalnie rozpocząć łowienie w nocy w tym trudnym dla nas wędkarzy okresie.

 Dzień wyjazdu poświęciłem na szybkie przygotowania (zimowe łowienie nie wymaga aż tak wielkich przygotowań jak w cieplejszych porach roku). Kilkadziesiąt kilometrów oraz kilkadziesiąt minut dalej wraz z Oskarem dotarliśmy na miejsce planowanej krótkiej zasiadki. Pogoda sprzyjała dlatego z optymizmem czekaliśmy na to co przyniesie nam wieczór oraz ostatnia noc roku... 

 Rozbicie namiotu i przygotowanie stanowiska zajęło chwilę czasu. Po dłuższej przerwie i braku możliwości człowiek stara się celebrować każdy ruch, oraz każdy moment pobytu nad wodą dlatego bez pośpiechu, krok po kroku dążyliśmy do celu którym jest "postawienie” zestawów. A potem nastał czas oczekiwania... 

 Wieczór minął na rozmowach przy piwku, potem nastała długa zimowa noc. Punktualnie o 05.00 odezwała się moja centralka, która po pierwszym sygnale postawiła mnie szybko na nogi lecz sygnał który do mnie docierał nie napawał mnie optymizmem... 

Pierwsza myśl, leszcz? I tak w niepewności rozpocząłem hol ryby. Po kilku obrotach korbką kołowrotka wątpliwości nadal narastały, zaskakująco lekki i łatwy hol kończy się naszym ogromnym zdziwieniem gdy ryba pokazała się na powierzchni wody... To było to, po co przyjechaliśmy nad wodę.

 

Szybkie podebranie i piękny zimowy karp wylądował na macie. W trakcie sesji fotograficznej okazało się, że karp ten jest nam bardzo dobrze znany i nie po raz pierwszy został złowiony, (osobiście złowiłem go wiosną ubiegłego roku) jednak tym razem jego waga była dużo wyższa, co bardzo nas cieszy i dobrze wróży na przyszłość jeżeli o zbiornik i przyrost masy karpia chodzi. Do końca naszej wspólnej zasiadki nic więcej się nie wydarzyło, ale ostatni wyjazd na ryby w roku możemy uznać za udany. Wielu karpiarzy wie jak trudną sztuką jest złowienie karpia zimową porą a nam się to udało...

Z niecierpliwością oczekuję na kolejne karpiowe zasiadki i mam nadzieję, że ten rok przyniesie więcej emocji i pięknych ryb na macie, czego nie tylko sobie ale Wam również życzę...

Z pozdrowieniami 

Mario 😜