Silny, porywisty wiatr który wzmagał się z minuty na minutę utrudniał mi prowadzenie przynęty, jednak nie odpuściłem i z uporem obławiałem centymetr po centymetrze łowisko. Potencjalne miejsca w których na ogół czają się sandacze wydawały się opuszczone jednak nic bardziej mylnego ... Wystarczyło zaledwie 10 minut aby się przekonać że one tam są ...
Kilka kontrolnych uderzeń , i piękne przytrzymanie jednak tym razem nie udało się zaciąć ryby , jedna z moich ulubionych przynęt niestety utraciła ogonek. Szybka wymiana przynęty, rzut, podbicie i jest !!!
Zwracam rybie wolność by po chwili ponownie sięgnąć po podbierak , kolejny rzut kolejny smoczek zatrzepotał na kiju .
Zrobiło się ciekawie 🤔
Idac za ciosem ponownie rzucam w to samo miejsce . Trzy ruchy korbką , strzał i spinka. Adrenalina daje znać o sobie ...
Po kolejnych kilku rzutach nastąpiło piekielnie mocne branie , ugięcie kija wskazywało że będzie to piękny okaz i nie myliłem się ...
Radość przemieniła się w Euforię .
Nie zatrzymuję się , chwilo trwaj !!!
2 kolejne rzuty i jeszcze mocniejsze uderzenie , kolana zrobiły się jak z waty jednak z zimną krwią podejmuje walkę , ryba nie daje oderwać się od dna ... I nagle na kiju zrobił się luz . Ehhh to mogła być naprawdę piękna sztuka .
Niestety czas połowu dobiegał końca , oddałem ostatnie przysłowiowe rzuty złowiłem jeszcze jednego maluszka, który przypieczętował ten wspaniały pełen emocji wieczór ...
10 minut na długo zapisze się w mojej pamięci . Mam nadzieję że dane mi będzie raz jeszcze zmierzyć się z tą piękną rybą którą straciłem.
Z niecierpliwością czekam na ten moment, a tym czasem ... Planuję kolejną przygodę nad wodą ♥️🎣
