Z powodu epidemii i całego cyrku z koroną związanego, wszystkie wody publiczne zostały wyłączone z możliwości łowienia w nocy. Jednak dzięki szybkiej akcji ekipy z PFT udało nam się ogrodzić łowisko, którego jesteśmy opiekunami i dzięki temu mogliśmy oficjalnie i legalnie rozpocząć łowienie w nocy w tym trudnym dla nas wędkarzy okresie.
Dzień wyjazdu poświęciłem na szybkie przygotowania (zimowe łowienie nie wymaga aż tak wielkich przygotowań jak w cieplejszych porach roku). Kilkadziesiąt kilometrów oraz kilkadziesiąt minut dalej wraz z Oskarem dotarliśmy na miejsce planowanej krótkiej zasiadki. Pogoda sprzyjała dlatego z optymizmem czekaliśmy na to co przyniesie nam wieczór oraz ostatnia noc roku...
Rozbicie namiotu i przygotowanie stanowiska zajęło chwilę czasu. Po dłuższej przerwie i braku możliwości człowiek stara się celebrować każdy ruch, oraz każdy moment pobytu nad wodą dlatego bez pośpiechu, krok po kroku dążyliśmy do celu którym jest "postawienie” zestawów. A potem nastał czas oczekiwania...
Wieczór minął na rozmowach przy piwku, potem nastała długa zimowa noc. Punktualnie o 05.00 odezwała się moja centralka, która po pierwszym sygnale postawiła mnie szybko na nogi lecz sygnał który do mnie docierał nie napawał mnie optymizmem...
Pierwsza myśl, leszcz? I tak w niepewności rozpocząłem hol ryby. Po kilku obrotach korbką kołowrotka wątpliwości nadal narastały, zaskakująco lekki i łatwy hol kończy się naszym ogromnym zdziwieniem gdy ryba pokazała się na powierzchni wody... To było to, po co przyjechaliśmy nad wodę.
Z niecierpliwością oczekuję na kolejne karpiowe zasiadki i mam nadzieję, że ten rok przyniesie więcej emocji i pięknych ryb na macie, czego nie tylko sobie ale Wam również życzę...
Z pozdrowieniami
Mario 😜

